Visie & werking

 

 

Het Atomium is in de eerste plaats een te gek, fantastisch gebouw dat alle verbeelding tart en emoties uitstraalt. Het lijkt wel sciencefiction. Negen bollen, waarvan er vijf te bezoeken zijn, en twintig buizen waarin je kunt ronddolen tot je er je oriÎntatie in verliest, brengen je uiteindelijk naar een uniek uitkijkpunt van waaruit je heel Brussel kan zien.

Het Atomium is echter ook een droom, een utopie die ontsproot aan de geest van ingenieur AndrÈ Waterkeyn en de architecten AndrÈ en Jean Polak.

De droom is zelf de vrucht van zijn tijd. In 1958 verlangde de mens naar een betere toekomst, harmonieus, vooruitstrevend en vredevol. En het was in Brussel, de toen nog piepjonge hoofdstad van een pasgeboren Europa (Verdrag van Rome in 1957) dat alle landen zich verenigden om de komst van een nieuwe wereld te vieren.

Mijn grootste wens is dat Brussel, dat vandaag de dag definitief is uitgegroeid tot een wereldstad, opnieuw durft te dromen en opnieuw de avant-gardistische kaart trekt zoals de stad dat ook tijdens Expo 58 deed.

Mijn tweede wens is om binnen afzienbare tijd opnieuw een wereldtentoonstelling te zien in Brussel. Deze tentoonstellingen behoren tot de even buitengewone als noodzakelijke ontmoetingen die de mensheid nodig heeft om samen na te denken over onze gemeenschappelijke toekomst, om te werken aan verzoening en aan nieuwe uitwisselingen en samenwerkingen tussen volkeren.

Durven dromen van een betere toekomst met een menselijke dimensie: dat is de filosofie van het Atomium, de filosofie die ik verdedig en die ik u graag wil meegeven.

Henri Simons
Directeur van de vzw Atomium

 
NL . FR . EN